Tem 01
Bu ülkenin bağımsız ve büyük bir ülke olmasını düşleyen son insanların fikir lideri Deniz Gezmiş (a.k.a anarşik), böyle bakabilmeyi becerecek altyapıya sahip olsaydı, şimdi Avrupa Birliği nasıl yapsak da Türkiye’yi birliğe soksak diye düşünüyor olacaktı.
Şimdi bir taraf vatan sevmekle, devrimi sevmekle, Mustafa Kemal’i sevmekle, ulusalcı olmakla suçlanırken, diğer taraftan bulunabilen suçlar hırsızlık, sübyancılık gibi adi suçlar ancak. Keşke Deniz böyle bakabilseydi. Keşke bizim çocuklar da böyle bakabilseydi. Devrim öyle yapılmaz, böyle yapılır der gibi bakabilseydi.
Temmuz 1st, 2008 at 14:34
sizin çocuklar kim… yoksa sende mi tanırsın, iyi çocukları.
Deniz Gezmiş idealleri uğruna asılmış bir adamdır. idama giderken bile geri adım atmamış. dini inancıma göre kendine ve herşeye yazık etmiştir. ama bu bile ona saygı duymama engel değil. anlamadığım nasıl olurda, Amerikancı, darbeci şucu bucularla onu aynı kefeye koyduğun.
Ha bu arada geçtiğimiz günlerde emekli bir subay Deniz ve arkadaşlarına sağda solda bomba attırdığını söylüyordu. Ne hikmetse karşı cenahtada bol miktarda bu tip insan vardı.
Temmuz 19th, 2008 at 17:10
sizin çocuklar kim bilmiyorum. bizim çocuklarla başladı çürüme… 90 kuşağıyız biz heralde. illa bi kuşak olucak ya. bi etiket, bi moda…
şimdikilerde her şey var: teknoloji, imkan, seçenek… ama ruh yok! hangi ruh? sorgulayan ve algılayan ruh…
darbe kötü bişidir, diyolar. papağan gibi bütün gençlik bunu diyo. peki ülkenin zemini neydi de darbe oldu? ortam nasıldı? haberleri yok.
ulus kavramını faşizm olarak görüyolar. peki, burunlarının dibinde yapılan ve taaa kanada’ya, hollanda’ya ulaşan propagandanın özü nedir? haberleri yok.
yok oğlu yok. biz gene iyiydik ya. çaçıştırmasak da bi aklımız vardı. ezber bilmezdik…