Yazının başlığını aldığı ünlü şarkımız, Kıbrıs harekatı sırasında vatandaşımıza moral ve motivasyon sağlamasının yanı sıra, aslen bir Yahudi halk şarkısıdır. Bazı bölümlerindeki keman tınısı ecnebilerin “killer” dediği öldürücü türdendir. Dinlemenizi tavsiye ederim.

[kml_flashembed movie="http://www.goear.com/files/localplayer.swf" width="366" height="75" fvars="file=391d815" wmode="transparent" /]

Memlekete bakarsak, keşke bu şarkının popülarite konusunda zirve yaptığı yıllardan bu yana pek bir değişiklik yok diyebilsek. Memleket, memleketten başka herşeye benzer oldu son günlerde.

RTE ilk geldiğinde “değiştim” demişti. %30′umuz inanmıştı. Şimdi araya sıkıştırdığı küfür, yalan ve hakaretleri saymazsak, son bombası kendisi gibi düşünmeyen bir gazeteciyi memleketten kovmak oldu. Hem de çok değil bundan bir kaç hafta önce, özellikle kendine oy verenler olmak üzere tüm milletin gözünün içine baka baka “her görüşü kucaklayacağız” demişti. Gözünün içine baka baka yalan söyledi. Gözümüzün içine baka baka anamıza küfretti, kovdu.

Memleketimi satıyor, bölüyor, değiştiriyor. İnsanımın çoğu bunu destekliyor. RTE ve marabaları, göz göre rejimimizi değiştiriyor, arada napıyorsun diyenleri kovarak. Yarın hapse atacak, kaybedecek, öldürecek. Dinle siyaseti birbirine karıştırıp, zekası “inançla siyasetin ne gibi bir alakası olur?”u bile kaldırmayan kitleyle besleyip, hastalığı para, şantaj ve tehditle yayan zihniyet gümbür gümbür geliyor. Bir gün önce hepinizi kucaklıyacağız diyen zihniyet, ertesi gün kendi gibi düşünmeyenleri ortadan kaldırmaya kalkıyorsa, Türkiye’nin büyük bir çoğunluğu sözüne güvenilmez bir ağanın marabası olmaya gönüllü demektir. Ben AKP’ye oy veren yan komşumun, yarın “RTE çıkıp bizi beğenmeyenleri yok edin” derse, bana baltasıyla saldırmayacağından emin değilim.

Memlekette, karşıdan gelen her iki kişiden birinin yarın ne yapacağından, hangi aptallığa göz yumacağından emin değilim. Bu memleket ya yok olmaya, ya iç savaşa gidiyor. Söylemedi demeyin.