Tansu Günay is a false positive

Bekir Coşkun’un 2002 seçimlerinden sonraki ilk yazısı ve beklediğimiz 2007 seçimlerinden önceki son seçimle alakalı yazıya bakalım.

2002 Kasım 5

Müstahak…

SİZLERİ kutlarım.

Sizleri birçok şey için kutlarım.

AKP’yi tek başına iktidar yaparak, Türkiye’nin çağdaş dünyada gerçek yerini almasında, bu inanılmaz tercihi yaptığınız için…

İki gündür Batı medyası, ‘‘Türkiye’de siyasi İslam iktidar oldu” haberleri veriyor.

Haberin fotoğrafında; Tayyip Erdoğan ve türbanlı muhterem eşi.

Yoksa Batı medyası uyduruyor mu?..

Eğer siz seçtiğiniz şeyin ne olduğunu bilmiyorsanız, tümü Selamet-Refah-Fazilet-Saadet ekolünden gelen, Merve Kavakçı’nın Meclis’teki eylemini ayakta alkışlayan kadronun Türkiye’yi Batı uygarlığı ile bütünleştireceğine inanıyorsanız…

Kutlarım.

*

Kim ne derse desin…

Kim daha seçim sabahından başlayarak yalakalık yapmaya, yeni iktidara hoş görünmek için bahaneler-teoriler uydurmaya başlarsa başlasın…

Bu; dinci siyasetin iktidarıdır.

Ve onu tek başlarına iktidar yaptınız.

Bu iktidarı vermenin en haklı gerekçesi olan, hırsız-soyguncu-yalancı partileri geçmişte nasıl yine siz iktidar yaptıysanız.

Bizler burada yırtındık.

Kaç yıl öbürlerini orada tuttunuz, şimdi de onlara kızıp bu sefer siyasi İslam’ı tek başına Türkiye’nin başına getirdiniz.

Kutlarım.

Herhalde AB’ye girmeyi de bekliyorsunuzdur.

AB’nin; diplomatik açıklamaları bir yana, artık Batı daha temkinli. Nitekim AKP’nin ilk iş AB ülkelerine koşması bundan…

AB yolu daha zor.

Niçin?..

Çünkü tam Türkiye ile ilgili kararlar verilecek bir sırada…

Oylarınızla AB’yi reddettiniz.

Sizi kutlarım.

*

Yanılıp, bu yazı için sizden özür dilemeyi çok isterim.

Sizler ise bundan böyle politikacılardan yakınmaktan, onları şikáyet etmekten vazgeçmelisiniz.

Siz seçtiniz.

Elbette Mustafa Kemal’in aydınlık çocukları ayrı.

Onlar gözyaşlarını silsinler.

Hayırlı olsun size AKP.

Kutlarım…

Kutlarım…

2007 Temmuz 13

Karar vermeye on gün kaldı…

TÜRKİYE ‘nin son on günü var.

Bu ülke bir yol çatındadır, ne yana gidecek?

Bir koca ulus, bundan böyle hangi yolu seçecek, hangi güzergáhı tercih edecek?..

Yön ne yan?..

Yol hangi yol?..

*

Bu seçimler hiçbir seçime benzemiyor.

Sandıklardan çıkacak milletvekilleri belki de en az öneme sahip. Asıl seçim, pusulalarda yazılı olmayan bir büyük tercih:

- Çağdaşlık mı?..

- Ortaçağ mı?..

Hangisi?..

(………)

Diyelim ki kadınlar…

Dili olan, tartışan, konuşan, erkekle eşit, özgür, evlere ve haremlere hapsedilmemiş, yürekli kadınların ülkesi mi olacak Türkiye?.. Yoksa sofralara oturma hakkı bile olmayan, ezik, sessiz, bu yaz günü dahi pardösü ile dolaşan, mahkûm, esir, yasaklı, sanki yok gibi kadınların ülkesi mi?..

Kentlerimizin sokakları nereye benzeyecek?..

İran’a mı, Arabistan’a mı?..

Yoksa o ülkelerden TIR kasalarında, gemi ambarlarında kaçan yoksulların ulaşmak istedikleri Batı kentlerine mi?..

Din gibi yüce değerlerimiz ne olacak?..

Siyaset ve ticaret cambazlarının elinde kimi zaman rant kapısı, kimi zaman toplumu hizaya getirmek için birer kara kırbaç mı?.. Yoksa; inançlı insanların başka bir insana hesap vermeden, güven içinde ibadetlerini yaptıkları bir huzur ortamı mı?..

Pekiiiii…

Çocuklarımız nasıl büyüyecekler?..

Dillerinde genç cumhuriyetin marşları, başlarında çağdaş öğretmenleri, yüreklerinde umutla, aydınlığa doğru koşarak mı?..

Yoksa tarikatların, hoca efendilerin okullarında, beyinleri yıkanmış birer softa olarak mı?..

*

Bu seçimlerde Türkiye daha birçok şeye karar verecek.

Ama en çok karar vereceği şey; hangi kimliği, hangi yasamı seçeceği…

Bir yol çatıdır bu.

Çağdaşlık mı, karanlık mı?..