Tansu Günay is a false positive

Daha önce AKP’li arkadaşlarımdan gelen içten e-postalardan ve mesajlardan bahsetmiştim. Beni kovuyorlardı hani. “Senin ve senin gibilerin bu ülkede işi yok” ve “Bu ülkenin imkanlarından yararlanmayın” gibi. Ben bunları, çevrede bir kaç akıllı, mantıklı, insan gibi AKP’li arkadaşım olduğu için istisna sanıyordum ve bu yüzden içimin de rahat olduğunu bir kaç yorumda dile getirmiştim.

Ama görüyoruz ki, maalesef durum aynen bizim korktuğumuz gibi. Başbakan, yani “ağa” da aynı marabaları gibi düşünüyor hala. Sıkıştığı zaman kovuyor, çiftçiyi kovduğu gibi. Çok açık söylüyorum, bana kimse demokrasiden bahsetmesin.AKP iktidarını demokrasi ile bağdaştırmak kelimenin tek anlamıyla aptallıktır. Ya da bunu savunanların aklında başka birşey olduğunu düşünürüm.

Başbakan da benim başbakanım değil, ne yapalım? Ama Cumhurbaşkanının benim olmasını bekliyor insan. Herkesin Cumhurbaşkanı olmasını bekliyor. Abdullah Gül ve yarın saçını mı açacağı, başını mı açacağı belli olmayan zevcesi benim değil. O yapıda bir insan benim Cumhurbaşkanım olamaz, bunun bir sebebi de olması gerekmiyor.

Peki nereye gidelim? Veya şimdi gitsek, gitmiş sansalar bizi, dönmeyecek miyiz sanıyorlar. Bizim damarlarımızda soysuz şeyh kanı akmadığını bilmiyorlar mı? Bu miras için, kendi kardeşimin kafasını kopartıp, arkama bile bakmadan devam edeceğimi bilmiyorlar mı?