Tansu Günay is a false positive

Günün anlam ve önemi hakkında yazı yazmayı sevmiyorum. Ancak şu sıralar meşguliyetlerimden ötürü fazlaca yazamadığımdan bu fırsatı kaçırmiyim dedim ve yaklaşık bir haftadır okudğum muhteşem bir kitabı anlatmaya karar verdim.

Diriliş, Turgut Özakman. Yani “Şu Çılgın Türkler” adlı şahaserin yazarından. Planladığı üçlemenin, ikinci kitabı. Ben henüz ortalarındayım. Tıpkı kurtuluş savaşını anlattığı diğer kitabında olduğu gibi ağzım açık okuyorum. Alın ve okuyun, başka bir şey söylemeye gerek yok.

Ancak şunu iliklerimize kadar hissetmeliyiz. Çanakkale Savaşı ve Kurtuluş Savaşımız, Türk insanının, doğa üstü bir gayret gösterdiği, ne zaman tebamıza bir tehdit olsa gururla hatırlayabileceğimiz olaylardır. Özakman’ın da kitabın başında değindiği gibi, bu savaşlar ve Türklerin gösterdiği insan üstü gayret son zamanlarda bazı çevrelerce küçümsenmekte, bü büyük zafer evliyalara, şeyhlere ve dualara mal edilmektedir. Kitabın başında, bir çok bu tarz yanıltıcı ve hurafe içerikli kitaplardan alıntılar var. Hiçbiri Mustafa Kemal Atatürk’ün, bu savaşta bugün bile askeri okullarda ders olarak okutulan üstün zeka ve kabiliyetinden bahsetmezken, peygamberin geldiği ve orduları yok ettiği, evliyaların savaştığı gibi komik hikayeler anlatıyor.

Bu tarz hikayeler, komik olması bir yana, yüceltildiği sanılan İslamiyet’i de küçük düşürmektedir. Örneğin, Hz. Muhammed’in bir komutanın rüyasına girdiği ve ona taktik verdiği, ertesi günde savaş alanında yardım ettiğini anlatan bir kitap var. İnanabilir misiniz buna bilemiyorum, ancak inandığınızı düşünün. Bu savaşlar bizim yenilgimizle sonuçlandı. Yani son peygamber, Allahın sevgilisi, tüm alemlere gönderilen Hz. Muhammet diğer alemlerden gelip savaşa müdahil oluyor ancak bu savaşlar yenilgiyle sonuçlanıyor.

Tüm aklı selim insanlara tavsiyem, bu tarz hurafelerle beyninizi köreltmeyin. Bu zaferler gayretler, trajediler ve acılar bizim insanımızın eseridir. Turgut Özakman’ın giriş yazısından bir bölümle bitirmek istiyorum:

Birçok sayfayı, o kan deryası içinde, yarı aç, yarı tok, yurtlarını ve insanlıklarını koruyan kahramanlara duyduğum saygı ve minnet nedeniyle gözlerim yaşara yaşara yazdığımı söylemeliyim.