Tansu Günay is a false positive

Afrika’nın güneybatısında, Atlas Okyanusuna kıyısı bulunan bir ülkedir Angola. On civarı etnik grupdan oluşur. Ben de kendimi Angolalı hissedenlerden biriyim. Anadilim Türkçe, cebimde TC kimliği, okuduğum okullar TC okulu, faydalandığım hizmetler TC vatandaşı olduğum için ama, ben kendimi Angolalı hissediyorum. Var mı itirazı olan?

Bence yoktur. Hatta Angola Cumhuriyeti vatandaşları gururlanabilirler bile, “elin taaa Tansu’su kendini bizden hissediyor, ne güzel” diye.

Peki ben demokrasi, insan hakları, medeniyet, özgürlük vs gibi değerler ışığında, ne yapmalıyım? Kendimi Angolalı hissediyorum ya, Angola vatandaşlığına mı başvursam? Bir Angolalı helal süt emmiş kız bulup evlensem mi? Yoksa böyle neden kendimi Angolalı hissediyorum diye yazılar yazıp, kitaplar falan basıp gözlerine mi girmeye çalışsam. Deliriyorum çünkü, illa da Angola.

Tamam buldum. Angola’ya yamuk yapmak bana yakışmaz. Ben gideyim, Angola’nın sınır komşusu Namibya’dan toprak talep edeyim. Namibya bana toprak vermezse, benim gibi kendini Angoralı hisseden bir kaç kişi bulur saldırırım anasını satiyim. Arkamda koskoca Angola var.

Şimdi eğer hala güneyde bir Kürdistan kurulmadığına inanlar varsa, Angola örneğimi, kurulmamış ama etnik varlığını devam ettiren bir grup olarak çevirebilirler. Bir şey değişmez.

Benim sormak istediğim, Namibya benim hakkımda ne düşünür? Kim haklı sizce?

Dağlıca şehitleri halkın canını fazlaca sıkınca Hükümet şehit haberlerine sansür getirmeye uğraştı. Hatta bu niyeti reddedilince peşini bırakmadı. Belki hala uğraşıyorlardır.

Sebep açık, terör tırmandıkça, ocaklar söndükçe hükümete yükleniyor halk. Çünkü biliyorlar asıl sorumluları. ama halk kim? Amerikan senatosunda, ermeni soykırım tartışmaları sırasında, “Türkiye müttefikimiz, bu karar çıkarsa iyi olmaz” diyenlere karşı şu cümle açıkça kuruldu hatırlatırım; “Türkler bir iki gün konuşup unuturlar”

Neyse efendim, fazla tepki çekmek istemiyorum ama aptal bir milletiz, dillere de destan olduk.

Son dört şehit haberini veriyorum size:

Namaz Dağı’nda kazayla patlayan el bombası ile iki şehit.

Operasyon dönüşü araç kazası sebebiyle bir şehit, 15 yaralı.

Üzerine kaya düşmesi sonucu bir şehit.

Hakkari’de elektrik çarpması sonucu nöbet tutan asker şehit.

Ve bugün, bir uçak kuleye inişe geçtiğini söylüyor, kule onaylıyor. Uçak rotasıyla alaksız bir yerde, bir tepenin ardına düşüyor. Hava temiz, uçağın bakımları tamam.

Yerseniz…

Başbakan bizzat açıkladı: ‘TSK, 28 Şubat tarihi itibariyle yetkilendirilmiştir’

Şimdi malum yazarlar diyecekler ki, bu caydırıcılıktır. Artık Türkiye’nin caydırıcılığı vardır.

1992 yılında Şemdinli’ye saldıran teröristler İran’a kaçtılar. 19 askerimizi öldürdüler, İran’a kaçtılar, İran karakolu teröristlere destek verdi. Teröristleri kovalayan askerlerimiz, havadan vuracaklardı, ama İran’dalar diye vurmadılar. Ve dönemin Cumhurbaşkanı Özal bölgeye gitti. Şu tarihi açıklamayı yaptı; “Ben olsaydım vururdum.”

15 sene sonra, gene bir başbakan, gene şehitler, gene terör ve gene açıklamalar.

Şu saatten sonra Türkiye’nin bölgedeki caydırıcılığı ıssız dağlardaki kurda kuşadır, onlar da kaldıysa. Ama her devrin politikacısı vardır, şehitlerin kanıyla halkı kandıran. “Ben olsaydım vururdum”

Zor vururdun! Kaçan senden kaçıyordu sanki…

Pozitif Yayınlarından bir araştırma. Belge yok, gerek yok. Çarpıtma yok, hepsi gözümüzün önünde olan şeyler. Hep birlikte yaşadığımız şeyler. Sadece arka arkaya sıralanınca fena çarpıyor.

Her kitapçıda bulabilirsiniz. Bir çırpıda okunan cinsten. alın, okuyun.

İhaneti Gördüm 

Karayılan ve Bayık’ın “yakalandığı” ve bir kaç gün içinde ABD yetkilileri tarafından teslim edileceği konuşuluyor. Çok büyük bir ihtimalle doğrudur. Yakında bu zavallıların resimlerini ve videolarını görürüz. Elleri kolları bağlı, gözleri bantlı…

Genelde “köpek” olarak tasvir ettiğim PKK yanlılarına haksızlık etmişim. Uygun bir sıfat bulamıyorum. Dün gece haberlerde seyrederken, kütüklerin üzerinden atlayan, kumlarda yuvarlanan teröristleri, inanın acıdım. İçim parçalandı. Nasıl bir oyunun içindeler, nasıl farkında olamazlar. Vur dediler mi vur, gel dediler mi gel. Biraz köpek gibi geliyor kulağa ama şu fark var; köpek bunların karşılığında kemik alır. ABd bunlarla oynayıp duruyor ama henüz bir şey verdiğini göremedik. Ya da acaba ABD peşmergeleri bulunca vaz mı geçti PKK’dan? O zaman eyvahlar olsun