Dünya’da en nefret ettiğin, içinden hergün sövdüğün şeyler nedir?

Kendimin de üyesi olduğu insalık denen virüstür efendim. Dünya üzerinde adam gibi yaşamak varken, kendine has bir çok saçmalığı icat etmek süretiyle sonunu hazırlayan yegane canlı türüdür kendisi.

Bu blog dünyasında sevmediğin, hakkında kötü şeyler düşündüğün insan var mıdır?

Osman tarafından blog yazarı ilan edildiğinden beri Engin Ardıç. Kendisi hakkında henüz iyi düşündüğüm bir yönü olmadı. Yatacak yeri yok dediğimiz türden.

Çok küfür eder misin?

Sanmam. Maçlarda ederim, trafikte ederim, Açık Radyo dinlerken ederim, haberleri seyrederken ederim, çok küfür ederim evet…

Küfürlü bir blog gördüğünde ne yaparsın?

Şimdi küfür var, küfür var. Yazı içinde küfür geçiyorsa ve rahatsızlık verici meblağdaysa blogdan çıkarım. Diğer durumlarda, yani rahatsız etmeyecek boyuttaki küfürlerden ben de rahatsız olmadığımdan, beğenerek izliyorum.

Bu soruları nasıl buldun?

Valla tıkanmakta olan mim konuları aleminde bir ışık nerdeyse, çok yaratıcı ve çok süper buldum. Barış mimlemiş olmasa küfür ederim

Ben de kime mimlesem de başını belaya soksam.. Osmana tabiki.

Aynısı zamanında ve hala, Bill Gates, Donald Trumph, Sakıp Sabancı, Vehbi Koç ve benzeri isimler içinde yapılmış ve yapılmaktadır. Evet zenginiz. Bu sebeple de çevremizi hakir ve zavallı görmemiz normal değil mi. Üstün zekamız ve benzersiz azim ile kazandığımız paralar ve mevkinin bize bunları yapmaya hak verdiği yanlış mıdır? Siz fakirler, bizler kadar akıllı ve azimli olsaydınız bu hallere düşmezdiniz. Bizim de sizleri küçük görerek bazı gerçekleri kafanıza vura vura anlatmaya hakkımız yok mudur?

Elbette vardır, biz de bu hakkımızı kullanıyoruz. Asıl siz çekememezliğinize ve içerisinde bulunduğunuz servet düşmanlığı anarşikliğin sebebi olan hasete bakınız. Aslında bu tür ön plana çıkan anarşik servet düşmanlarından korkmuyorum, asıl korktuğum kendini belli etmden bu amacı taşıyıp, gizli gizli, sezdirmeden servetlerimize göz dikenler. Bakınız Osman denen şu adama. Yüzeysel incelediğinizde gayet liberal ve moderen bir imaj sergileyen bu kişi, detaylı olarak incelendiğinde kendini hemen ele veriyor.

Örneğin şu yazısında, kadim dostum, akşamları dolar banknotları ile tanesi 250 dolar olan Cohiba purolarımızı yakarak, bin dolarlık don perinyon şişelerinde söndürdüğümüz yol arkadaşım Cem Uzan hakkında iyi birşeyler söyler gibi yapıp hemen yaftayı yapıştırıyor. ‘Kandırıkçılığı becerebilmek”miş, ne kandırıkçılığı? Kim kandırıkçı, sen kendine bak. Ve gene bir diğer yazısında güzel bir şeyler söyler gibi yapıp, golf sopamızı aynı çantaya koyduğumuz Kaya Çilingioğlu ve gece gündüz demeden aynı masada yüzbinlerce doları bahşiş olarak dağıttığımız güzel insan Erdal Acar’a giydiriveriyor. Çatla e mi! E mi!

Siz değerli okurlarım, emeğin ve emekçinin kazancında gözü olmayan gönlü tok, gözü tok insanlar. Sakın bu servet düşmanı komunistlerin oyununa gelmeyin. Bunlar her seferinde güzel birşeyler söylüyormuşçasına alt beyninize servet düşmanlığını işlerler, bunları da bloglarındaki beyin ve kadeh simgelerinden açıkça görebilirsiniz.

Bol kazançlı günler dilerim.

Tansu: Savaş görmüşlerle, görmemişler arasında, bir değer bilme farkı olduğunu söylüyosun. Öyle mi?
Savaş görmüş insanlar, daha vatansever mi oluyorlar?
Osman: daha vatansever demeyelim de
daha bilinçli oluyolar
yani adam olayın farkında oluyo başka bir ülke kendi ülkesinin haklarına tecavüz etmeye yeltenebilir
buna karşı hazırlıklı bulunmak zorunda
silahlı sıcak çatışma çıkabilir
Tansu: tabi bu sana bana göre bir bilinç
Osman: ülke menfaati için bir yere askeri harekat gerekebilir
öyle de denebilir
Tansu: Çünkü benim artık ortalıkta gördüğüm bilinçde böyle birşey yok
Osman: yok zaten şu anda yok böyle bir bilinç
işte bu hal savaş görmemiş türkiye hali
artık savaş görmüş nesil yok
Türkiye’nin olanaklarından haberi olmayan bir nesil var
zayıflıklarından kuvvetlerinden haberi yok
bir kısmı diyebiliyor ki filanca ülkeyi neden işgal etmiyoruz
bir başka kısmı da zannediyor ki herhangi bir ülke Türkiye’den daha güçlü filan
Tansu: İyi de, Türkiye Cumhuriyeti hiç bir savaşta kaybetmediği kadar asker kaybetti son 20 yılda
Osman: olmaz böyle bir şey inanılır gibi değil
o tam bir facia terör meselesi
Tansu: Yani savaşsa mevzu, aslında savaşın kralı var
Osman: istiklal savaşında şehit sayısı 10800
savaşın kralı var ama çok üstü örtülüyor
önemsiz şeyleri abartan önemli şeyleri konuşmayan bir millet olduk
Tansu: İşte benim zaten bilinç dediğim şey o..
Yani bana kalırsa savaş olsa da, ki var, bir şey değişmez.
Osman: var ama o savaştan haberi yok herkesin
mesela bu halk istiklal savaşında 250.000 kişi öldü sanıyor, terörde de beş on bin kişi öldü sanıyor
Tansu: Yani göstere göstere bir savaş çıkartsa TSK, bilinç onu engellemeye odaklı artık. düşünmüyor dediğin gibi, nedeninin
Osman: halbuki istiklal savaşında şehit 10800, terörde şehit 30.000
bunlar konuşulmalı
barışın normal bir şey olması kadar savaşın da normal bir şey olduğunu düşünüyorum bu bilincin yerleşmesi gerek
Tansu: Valla bunu senin benim yerleştirmesi imkansız. Öyle fos bir liberalizm veya özgürlükçülük anlayışı yetiştirdi ki Türkiye.
Liberal dedin mi aklına ne geliyor?

Osman: valla liberal dedin mi benim aklıma tüm dünyada a.b.d. çıkarlarına göre hareket etmek geliyor
Tansu: Ehehhee
Osman: dünyanın neresinde olursan ol
hangi ülkenin vatandaşı olursan ol
Tansu: Ben sadece anlamını bildiğim zamanlarda kendimi liberal sanırdım mesela
sonra liberalleri gördüm de anladım
Osman: a.b.d. nin çıkarlarının tersine hareket ediyorsan cahilsin, ikinci sınıfsın
Tansu: Yahu ABD yi bırak, Türkiye’de liberalizm şu. Türk olmaktan, TC olmaktan gurur duyduğun, övündüğün ne varsa tersini yapmak. Özgürlük bu
TC türban takma diyorsa, tak.. O zaman özgürsün
Osman: evet bu da aynı doğrultuda bir şey zaten
tıpkı ergenlik çağındaki bir çocuk gibi
anana babana karşı geldin mi tamam büyüdün demektir
Tansu: Evet de bunu kim yaptı.. Yani ben liberlizme baktığımda kendimi liberal hissediyorum ama türban takılmasını özgürlük değil, tam tersi olarak görüyorum hatta
Hah, öyle herhalde..
Osman: sen şimdi bunu telaffuz ettiğinde geri kafalı oluyorsun
çağa ayak uyduramamış oluyorsun
Tansu: E oliyim dert değil..
Osman: yani çağa ayak uydurup ülkeni başkalarına teslim etmen gerekiyor
Tansu: Nobel almayı planlamıyorum nasıl olsa…
Osman: aksi takdirde demokrasi anlayışın yok
Tansu: Bu arada Baskın Oran da Nobele koşuyor gibi geliyor bana
Duydun mu DTP’de neler söylemiş?
Osman: doğrudur olabilir takip etmiyorum o adamı
yok duymadım
Tansu: DTP meclis grubu toplantısında şunu söylemiş: (ne işi varsa orda, o ayrı) Biz sizi her türlü milliyetçiliğin saldırısından, sabotajından ve sizi bir Türkiye partisi olmaktan alıkoymaya çalışanlara karşı desteklemeye geldik
Osman: peki ben baskın oran’a şunu sormak istiyorum o zaman
bizi kürt milliyetçiliğinden kim koruyacak?
Tansu: Allah
Osman: Baskın Oran bizi bundan koruyacak mı?
Tansu: E kimse korumuyor zaten..
ABD sabit hedef vurmamız için istihbarat veriyor işte
Bizim Murat Çukurca da çaycı olarak yaptı askerliği, o bile biliyor vurulan yerlerin pkk olduğunu
Osman: ben pek inanmıyorum o istihbaratın değerine ve kullanılıyor olduğuna
bence o tsk’nın kendi istihbaratı
zaten bu tarz operasyonlarda keşif çalışması operasyondan birkaç saat önce yapılır
Tansu: Tabii ki, yıllar önce Osman Pamukoğlu’nun yazdığı kitaplarda bir bir gösteriliyor PKK kampları ve merkezleri
Osman: insansız hava aracı (iha) operasyondan hemen önce yapar keşfi
ve bu araçlardan tsk’da var
yani bence bunlardan a.b.d. nin bize iki üç gün önce vermiş olduğu falan da yalan
gösterilir
Tansu: Yahu doğru olsa ne olur?
Osman: çünkü 20 yıldır rahatlar oralarda
Tansu: Adamlar kontrol etmiyor mu bölgeyi?
Osman: ediyor evet
a.b.d. işgali ve yönetimi altında bir ülke
Tansu: Kendi bölgelerinde terör örgütü var bize saldıran
Osman: cumhurbaşkanı bile kürt, a.b.d. nin kararıyla göreve getirilmiş bir kürt
Tansu: kendilerinin halletmei gerekir zaten müttefik olarak
Osman: gerekir ama halletmiyor
müttefik değil o zaman
Tansu: Değil tabiiki
Bak Bush daha dün ne dedi Gül’le yaptığı basın toplantısında
Türkiye, demokrasi ve islamın birlikte olabildiğinin en güzel örneği..
Bunu Atatürk’e söyleseydi bir ya..
ne cevap alırdı acaba?
Osman: heralde “keşke a.b.d. de hristiyanlığın ve demokrasinin birlikte olabildiğinin kanıtı olabilseydi” gibi bir cevap alırdı belki de
Tansu: Ehehe doğrusun
İslam ve Demokrasi
Budur bizim yerimiz işte.. Demokrasi derken de yanlış anlama..
Demokrasi şu anlama geliyor burda, İsteyenin Türkiye’yi bölmeye veya rejimini değiştirmeye hakkı vardır…
Osman: evet bu çok sakat bir nokta
şimdi bu konuda a.b.d. nin nasıl bir demokrasi anlayışı olduğunu 2008 yılı boyunca çok net göreceğiz
Tansu: Sakat falan ama bu. DTP var olabiliyor bu ülkede
Osman: biliyosun a.b.d. den 5 eyalet ayrıldı 2007 nin sonlarında
Tansu: Ne gibi?
Evet
Osman: kızılderili nüfusun yoğun olduğu 5 eyalet bağımsızlığını ilan etti ve lakota cumhuriyeti kuruldu
Tansu: Toplu intihar edebilirler bana kalırsa
Osman: şimdi göreceğiz a.b.d. becerebilmiş mi hristiyanlık ve demokrasiyi beraber yürütmeyi
kimler kızılderililer mi
Tansu: Tüm lakota
Osman: valla bilemiyorum
Tansu: Ya da bir sel felaketi, deprem falan da olabilir.
Velhasıl bizi çok şahane liberal ve demokrat yaptılar. Ben tabi bunda halkın da çok büyük katkısı olduğuna inanıyorum
Osman: belli olmaz
halkın elbette katkısı var
Tansu: Hatta biz boşuna zorluyor olabiliriz. Halkın büyük bölümü, bölünmeyi sallamıyor ve islam devleti istiyor olabilir
Osman: pek zannetmiyorum öyle olduğunu
Tansu: Tek partiliden çıkar çıkmaz hep aynı fraksiyon seçildi.. Menderes ve devamı
Osman: evet ama burada bence islam devleti isteğinden ziyade hep bir amerikan mandası arzusu var
nedendir bilinmez
Tansu: Kurtuluş savaşında da öyle tüm ülkenin falan tek yumruk olmadığına dair belgeler var. Bir miktar azınlık yapmış ne yapmıuşsa
Öyle çoluk çocuk herkesin cepheye gittiği falan yok yani. İsteyen gitmiş işte
Osman: evet zaten bir canlandırırsan gözünde
demek ki yeterli oluyor
Tansu: Kazanınca da, Atatürk’ün ölümüne kadar idare etmiş, sonra hemen ağalığa dönüş
E ama o zaman boşuna bir uğraş Türk halkına medeniyet, özgürlük falan getirmeye çalışmak.
Osman: atatürk’ün ölümü dünyanın kaderini değiştirmiş bir olaydır
atatürk 10 yıl daha yaşasaymış ve ikinci dünya savaşı boyunca hayatta ve yönetimde olsaymış bence dünyanın bugünkü düzeni çok farklı olurmuş ben buna inanıyorum
ya ben anlıyorum söylediğini ama burada halk nedir onu bi konuşmak lazım
kimdir halk
şöyle ki
ben bir örnek vereyim
Tansu: ver
Osman: diyelim ki bilgi güvenliğinden bahsediyoruz karşıklı
karşılıklı
burada sen ve ben dışındaki bütün bilgisayar kullanıcıları halktır
Tansu: evet
Osman: halk şöyle yapar böyle eder ama şöyle yapsa daha iyi olur diye konuşuruz
burada da halk irade sahibi değildir
istekleri davranışları biraz rasgeledir
nelerden mutlu olup nelere üzüleceğini önden belirleyebilirsin
dolayısıyla liderin önemi büyük
biri çıkar sen zekisin milletin efendisisin çalışkansın der halk o olur
bir diğeri çıkar der ki artislik yapma ananı da al git
o zaman halk da o tuhaf role bürünür
lider çok önemli
bugün lider kim türkiye’de?
Tansu: RTe
Osman: recep tayyip erdoğan
demek ki halkın ne halde olduğu, arzuları, istekleri bu insanla yön buluyor
dile gelmiyor, yön buluyor
lider çok mühim
Tansu: Lider mühimdir doğru ama ne kadar mühim. eğer çok mühimse, o zaman bizim demokrasi ve cumhuriyet kavramlarımızda sorun var.
Osman: var tabii ama bu dünyanın sorunu aynı zamanda, bize özel değil sadece
Tansu: Halkın iradesi nerde? Eğer halkın iradesi daha mühim diyeceksek, açıkça görünüyor ki, halk istemiyor devrimi
Tamam, bize yansıyan sorun şu. Halk Atatürk devrimlerini istemiyor, istemedi hiç
İstese gerçekten demokrasiye geçer geçmez bir daha karşı devrimcilerden başkasını seçmemezlik etmezdi herhalde
Osman: bu ilginç evet
Tansu: Menderes’den beri de aslında bir nevi tek partili düzen yaşanmıyor mu?
Hem de bu sefer devrim falan yok, halk iradesiyle ağalık yaşıyor
Bu noktada bana göre bir yanlışlık var. Bizde de.
Osman: ben bu konuda biraz hitler’le aynı görüşteyim
Tansu: Hah
Osman: toplumların böyle bir derdi var
Tansu: Ya biz gerekenden fazla insan ve toprak kattık devrime
Yani doğal süreç işliyo ve ayrılacağız
Osman: bireylerin özgürlüğüne eyvallah ama toplumsal özgürlük, tüm toplumu kapsayan bir demokrasi ancak sovyet komünizmi kadar gerçekçi olabiliyor
Tansu: Ehehhe
Tüm dünya komunist olsa keşke di mi
Osman: olsa tabii bütün dünyanın hayrına olur esasen
komünizm dediğin nedir ki nihayetinde
Tansu: neyse konumuz bu değil.
Sen şimdi hem fikir misin benle? Halkın iradesinin karşı devrimden yana olduğunda
Osman: ona karar veremiyorum
Tansu: [[ben bi on dk ara]]
Osman: ben daha ziyade halkın bir iradesi olmadığını hissediyorum

gidersem var mı bi isteğin?

 Osman: hay. eeee

  var var dur gitme iki dakka

 Tansu: yaz sen daha gitmem büyük sözüme töbe, bir iki haftam var net

gitti şarkı bu arada

 Osman: taam

hfz şimdi

 Tansu: olm biz üniversitedeyken, tanışmıyoken.. kuruçeşme dolaylarında gittiğimiz yerin adı neydi akşamları

 Osman: sen gitmezsin buyuk sözüme töbe ama bilemeyiz

  zihni

 Tansu: yok

  daha under bi yer

  she diyesim var

 Osman: purple dicem ama o bebekte

  hah she evet

  she idi evet

  oğuz vardı barmen

  öldürdüler herifi

 Tansu: ya she sanki etiler’deydi be abi.. yan yol üzerinde

Osman: orayı diyosun

 Tansu: hah ora işte.. she değil

 Osman: ya naaptın sen she idi orası

 Tansu: emin misin

  hmmm evet evet

 Osman: yanyol dediğin kantina dır ya da purple

 Tansu: benim yanyolda dediğim yer always di

 Osman: olmadı cats and dogs ama o çok sonraki olay

 Tansu: tamam çözüldü she dir

 Osman: always i ilk kez duyuyorum desem inan yani

she dir bence de

  affan da çalışıyodu lan orda

  ya da yok takılıyo muydu sadece

 Tansu: always çok sapaydı ya.. işin olmaz senin bence.. türkçe felan olayı da vardı

 Osman: orda çalışan ölüyo demek ki

  alwaysi duymadım bile ben

  sen şimdi ne zaman gidersin takribi

 Tansu: valla en iyi ihtimalle bir iki haftayı bulur

bence bi öldürmeden yoklar

  ikinci de affetmez

 Osman: abi yapma ya daha işimiz gücümüz vardı ama bilemiyoruz tabi

  neyse şimdi hazır burdayken konuşalım şu işi

 Tansu: takdir baboli… ben şimdi elimden geleni yapcam

  sigara meyve balık falan

 Osman: bende de ağrı oluyo ama çarpıntı yok hem

  hem de ağrıyı anlıyo insan götürür mü götürmez mi

  benimki götürmez bence

aspirin olayına gir

Osman, Gezdiren‘in “hakkında” sayfasını yenilemiş. Der ki:

Aklımdaki strateji Türkiye’nin Boing Boing’i olmak.

Türkiye’nin Boing Boing’i olmak, Osman bağlantı vermemiş ama ben bilmeyenler için vereyim. Boing Boing fazlaca kapsamlı bir blogdur. Türkiye’de başka Boing Boing yapmak isteyenler yok mu? Elbette var, hatta kendini öyle zannedenler de var. Doctus misali (zira Doctus da Türkiye’nin CastleCops’u olarak çıkmıştı) hepsi kendi yolunu bulmuş ve HaberTurk okuyucusu ile Barış akarsu hayranı arası seviyede okuyucu kitlesine sahip olmuş durumdadır. Doctus farklı, biz biraz faşist bir yönetimle zeka seviyesi yetmeyenleri almıyoruz Doctusa:)

Velhasıl demek istediğim şudur ki, ortalıkta Boing Boing’in Türkiye şubesi doludur, Türkiye’de web alemini pek gezmeyen biri olarak ben bile bir kerede 5 tanesini sayabilirim. Ama hepsinde dediğim arıza mevcuttur. Okuyucu ve kullanıcı kitlesinde bir şehla bakış hissedersiniz. Ancak Osman faktörü işin içine girerse elbette büyük bir kitle tarafından algıda zorluk yaratacak ancak düzgün bir Boing Boing Türkiye şubesi çıkacaktır ortaya.

Bizler için çok keyifli olacağı kesin. Ayrıca hatırlatmak isterim biz de Doctus ile benzer bir projeye adım atmış ancak yüce insan, büyük hoca, çokça şeyh biri tarafından kapatılarak boyumuzun ölçüsünü yakinen görmüştük.

Merakla takipteyim.

Kilimde incir çekirdekleri – parlak, pahalı

Elmaslar yerine çekirdek – süs, avunma.

Hatta soluk, ucuz boncuklar olabilirdi,

Cam boncuk, incir çekirdekleri – süs, avunma.

Gezdir parmaklarını : Pürtük ! Çünkü üzüm çöpleri…

Aptallığımızdan kalma üzüm çöpleri, armut sapları.

Ama biz dokuduk bu kilimi, eh bir dereceye kadar !

Değil ele güne çıkacak, değil asılacak duvarlarda.

Çiğnenir – çok çiğ çağ – ayaklar altında yabansı.

Sağlam olabilirdi, saplar aldattı bizi :

Üzüm çöpleri, armut sapları, çekirdek, çok çiğ

Önceden düşünemedik, çok çiğ çağ !

Renkler, oldu bir kere, geçti, renkler…

Düşünmek gerekli başlarken, sen buna

Renk mi diyorsun ? Ben serin – mavi

Ismarlamıştım sana sıcak çaylar yanında.

Çok çiğ çağ. Çaldılar. Çıplak. Mavi, ama bu

Kan oturmuş tırnaklardaki mavi. Geçti,

Geçti, sökülmez, dokundu, sırıtır boşluk, ben sana…

Sakladığım baharlar nerde bu kilim için,

Nerde yıllarca önce, ben sana…

Ne yaptın baharları, baharsız çok çiğ, topraklarda…

Çok çiğ, çiçekler – hiç yok – hani bu kilimde ?

Hani beyaz, beyaz, beyaz… Beyazları ne yaptın ?

Çok çiğ bu kızgın yaz, çiğ bu karakış !

Bari biraz kışlarda … Çıplak, çok çiğ !

Çok çiğ bu çığlık, bu en bol renk : Kara ! Ben sana

Hiç kara koyma dememiştim, nerden düştü, çok çiğ

Paslı borulardan katran, soba zifiri.

Sonra eski patiska perdeler gibi solgun ve sıska

Parmaklarda kirli tütün sarısı.

Çok çiğ kesik öksürük, çiğ çatlak çağıltı.

En güzel renk mi, çok az ! Eğreti, kaçamak, belki !

Belki kimi gecelerde ekleme

Sevinçlerden gelme çağla yeşili – Yanlış !

Eğrelti otlarının yitik yeşili yani,

İki başlı kartalların ölü gözlerinde -

- ki belki, çok az !

Sonra çok az pembe, işe giderken ayrılışlarda

Kimi günler bir süre hani ayaküstü

Çekingen bir gülüş, çekingen çok çiğ çevre -

Pörsük – pembe, solgun güllerde, belki biraz !

Heyy ! bu kilimdeki bu bir sürü merteğin

İşi ne ? Çok çiğ ! Kendi gözümüzde

Çöpler vardı, karartmış önümüzü.

Çöpler, yeterdi kilimde, bol – çok çiğ çağ -

Ama onlar mertek, doğru, çok çiğ ?

Gözlerinin dalışı bile çok çiğ, çünkü…

Çünkü hançer nakışlarda bu çılgın çağrı,

Bu çürük iplik, bu ensiz atkı,

Bizim !

Ve pas, Barış, Tuna ve Volkan‘a gidiyor.