Bir diğer örnek, terörü destekleyen bir gösteri. Müdahale edeceksiniz, su, plastik mermi veya gerçek mermi. Durum neyi gerektiriyorsa onunla müdahale edeceksiniz ama önlerde yaşı 7 ile 14 arası bir çok çocuk var. Canlı kalkan.

Bunu, haklı bir savaş verdiklerine inandığım Filistin de yapardı. Arafat’ı bunu yaptığı ve yaptırdığı için hiç bir zaman sevmedim. Özgürlük uğruna savaştığınızı iddia edeceksiniz ama 8 yaşında bir çocuğa gidip ön saflarda ölmesi için telkinde bulunacaksınız. Ki dünya sesinizi duysun. Filistin’de bu okullarda öğretilirdi çocuklara, gidin şehit olun. Cennetten arsa.

Belki o çocuk aklı erdiğinde İsrail’i haklı bulacak. Buydu özgürlükten anladıkları. Yenilmek diye bir şeyin olduğunu da kabul etmek gerekir bazen. Büyüme özgürlüğünü elinden aldığın çocuğun ilerde ne olacağını bilemezsin. Che mi olur, Atatürk mü?

Şimdi, tam da Kürt soykırımı diye bir saçmalığın paralelinde, bizden çocuk öldürmemizi istiyorlar, bekliyorlar. Bunu nasıl istediklerini bilemezsiniz. Düşünün, Apo’nun saçları kesildi diye yapılan gösteride, 7-8 yaşında bir çocuk Türk polisi tarafından vuruldu. Bu senaryo en az 1 Milyar eder, bu senaryoyu öyle çok istiyorlar ki.

Bu senaryo tutar mı? Söylediğimiz herşeye “paranoyak bunlar” diyerek bizi ezen dıngıl liberallere göre muhtemelen gene saçmalıyorumdur. 15 yıldır yaptığımız tüm paranoyaklıklar tuttu ne hikmetse. Biraz evvel Nihat Genç nefis bir laf etti: “Liberaller batıdan yedikleri fırçaları bize gelip demokrasi, özgürlük diye anlatıyorlar” dedi. Kısacası bu senaryo tutar, hem de tam vaktidir.

Lafın özü, çocuk terörist olmaz. Bir teröristin atı ne kadar teröristse, çocuk da o kadar teröristtir.

Abdullah Öcalan’a dönük geliştirilen her türlü politikanın Kürt halkına yönelik olduğu, oradaki en ufak onur kırıcı, irade kırıcı uyulamanın Kürtlerin onur ve iradelerini kırmaya yönelik olduğunu hepimiz biliyor ve görüyoruz.

Öyle diyorsan öyledir.. Ben şahsen Öcalan’ı görürsem, onun beni görmeye fırsatı olur mu veya ne kadar süreyle görebilir beni emin değilim. Kürt müdür, Ermeni midir, başka türlü bir puşt mudur, onu da bilmiyorum ama çevremde fazla nefes alamaz, bundan adım gibi eminim.

Peki, biz “Türk”lerin Apo denen sapığa yaptıklarımız Kürt halkına yönelik derken verilmek istenen mesaj, Apo’nun yaptıkları da Kürt halkına maledilebilir gibi bir anlam da taşıyor mu? Hayır benim askerim, hükümetim veya yetkili herhangi bir merciim Apo’ya işkence yapıyorsa eline sağlık, bu kürt halkına da yapılıyor diyorsan (ki diyorsun), sen bütün Kürtler Apo’dur mu diyorsun?

Bu kafanın sonu belli de, ne zaman?

PKK ne istiyor farkında mısınız? Kürt hakları istiyor diyelim, “Büyük Kürdistan” için toprak istiyor diyelim. Ne derseniz onu diyelim. Bu ülkenin bölünmez bütünlüğünü bozmak istiyor eninde sonunda, değil mi? Toprak istiyorsa da böyle, “hayır kardeşim ben Türk değil Kürdüm” diyorsa da böyle. Hele hele silahı eline alıp, dağlarda TSK mensuplarına saldırıyorsa, bu konuda şüphemiz yoktur diyebiliriz.  Bir takım “liberaller”in şüpheleri olabilir, siktirsinler.

Peki neden kızıyorsunuz? Neden kızıyoruz?

Türkiye’nin bölünmez bütünlüğünü bozmak ile, Laik düzeni değiştirmek arasında ne fark var?

Laik düzen değişmedi mi oy birliği ile? Bunun için zamanında kan dökülmedi mi, terör örgütleri yok muydu? Yarın PKK silah bırakıp, kapına bulgurla, kömürle geldiğinde oy vermeyecek misin? Şimdi “hödö hödö” ölmez bölünmez diye haykırdığın şehitlerin kanına tükürmeyecek misin?

Sen marabasın, ağan ne derse o oluyor farkında değil misin?

Değilsin tabi. Sen marabasın. Senin oy verdiğin AKP’li cumhurbaşkanı da, başbakan da, bakanlar da PKK’nın beslendiği tüm kişi ve kurumlarla dost ve müttefik, salak mısın?

Yarın, bugünkü terörist kapına bulgurla geldiğinde vermeyecek misin kanını? Vermedin mi ey yavşak?

Ey Şehit anaları, bacıları, kardeşleri, karıları, evlatları! Bugün de sözün bittiği yer diyorlar, dün de öyle dediler. Söz sizler için zaten hiç olmadı. Ne şeref ne onur, elinizde hiçbirşey kalmayacak. Yaktığın ağıt sen düşünüp de kafayı yeme diye sadece. “şehitler ölmez” yalnızca bir inanç, bir temenni. Ölüyorlar, hem de senin bildiğin gibi değil, sana öğretilen gibi değil.

Karanlığın içinden bir ateş düşüyor vücütlarına. Ne dua edebiliyorlar ne bir şehadet. Son anıları ne bir sevgili ne ana kucağı. Gözleri kapanıyor, bir hayat bitiyor. Senin içinde bir umut var sadece, cennet diyorsun. O gözler kararınca, doğmadan önce neredeyse, oraya gidiyor.

Zırvalanıyor dediğime bakmayın, anlamadım yazılanları ondandır. Ama ne zaman kendine Kürt diyen, hatta Kürt Enstitüsü diyen birilerinin barıştan bahsettiğini görsem gözlerim yanar. Hani sigarayı bırakırsın, 12-14 saat içinde gözlerin terliyormuş gibi gelir.

Aklıma Türk Yunan dostluğu adına Bülent Ecevit’in yazdığı bir şiirin şu mısrası geldi: “Kardeş olduğunu, sıla derdine düşünce anlarsın”. Kürt enstitülerin ne derdine düştüğünden ve ya ne zaman bir “Kürt” barıştan söz etse gözümün önüne gelen, göğsünden vurulup öldürülmüş bebek fotoğrafından bahsetmeyeceğim.

Canlarım benim, ne kadar sevecensiniz.

Listeler açıklanırken acaba benim de soyadım okunacak mı diye nefesimi tutuyorum. Ateş düştüğü yeri yakar… Her operasyonda, her çatışmada televizyon karşısında ‘Acaba o da var mı?’ diyerek nefesini tutarak seyretme durumunu, ancak bunu yaşayanlar bilir. Sonuçta operasyonlar karşısında ben de kaygı duyuyorum. Acaba yaşıyor mu? diye bir endişeye kapılıyorum. Yani umut ediyorum, diliyorum, inşallah bir şey olmaz. Yaşadığını biliyorum.

Yok, asker anası ya da asker nişanlısı değil. Kocası terörist olan, senin meclisinden, senin milletvekilin…

Başkanları dolandırıcılıktan yargılanıyor.

Bir diğeri, operasyonda ölen “militanlar” da bu vatanın evlatlarıdır diyor.

Bu insanlar bunu, senin verginle maaşını alan güvenlik güçlerinin korumasına güvenerek söylüyor. Seni verginle akşam evinde yemek yiyor, senin verginle aldığı maaşın bir kısmını dağa gönderiyor, senin evladının alnına kurşun olarak dönüyor.

Sen bu kadarsan, yarın daha beteri olduğunda susacaksın…

Bu yazı 26 Aralık 2007′de yazılmıştı. Ekliyorum:

DTP milletvekili Pelvin Buldan’ın kayınbiraderi, Buldan’ın TBMM araç kartına sahip araçla uyuşturucu pazarlığına gittiği ve 90 Kilo uyuşturucuyu kaçırırken yakalandığı bildirildi.  Çok Özgür medya elbette kayınbiraderin, sevgili milletvekilimizle bir alakası olmadığını söyleyecektir.

Demekki DTP yi destekleyenler ikiye ayrılıyor; Teröristler ve geri zekalılar. Hala göremeyenler geri zekalı oluyor.

Genelde “köpek” olarak tasvir ettiğim PKK yanlılarına haksızlık etmişim. Uygun bir sıfat bulamıyorum. Dün gece haberlerde seyrederken, kütüklerin üzerinden atlayan, kumlarda yuvarlanan teröristleri, inanın acıdım. İçim parçalandı. Nasıl bir oyunun içindeler, nasıl farkında olamazlar. Vur dediler mi vur, gel dediler mi gel. Biraz köpek gibi geliyor kulağa ama şu fark var; köpek bunların karşılığında kemik alır. ABd bunlarla oynayıp duruyor ama henüz bir şey verdiğini göremedik. Ya da acaba ABD peşmergeleri bulunca vaz mı geçti PKK’dan? O zaman eyvahlar olsun

DTP Kongresi

Demokratik Toplum Partisi bir kongre ile yeni başkanını seçti. Sert çıkışlarıyla ve askerlik yapamaması ile gündeme gelen Nurettin Demirtaş DTP’nin yeni başkanı oldu. Kongrenin en önemli bölümü bana kalırsa DTP’nin özerklik istemesiydi. Böylece “biz ülkeyi bölmek istemiyoruz” diyen DTP’lilere bir cevap vermiş oldu.

Sekiz kaçırılan askeri “almaya” giden DTP’li milletvekillerinden Fatma Kurtulan’ın, PKK’lı terörist Salman Kurtulan’ın karısı olduğu anlaşıldı.

Aynı milletvekili Fatma Kurtulan’ın geçmişte PKK kamplarında silahlı eğitim aldığı ortaya çıktı.

Üç haber de muhattapları tarafından yalanlandı.

Suudi Arabistan Kralı ülkemizi ziyaret etti. Cumhurbaşkanı’nın Ankara’yı toptan hediye etmediği kaldı. Başbakan ve Cumhurbaşkanı bizi arkadan vurmayı kendine hobi edinmiş Kraliyetin ayağına kadar gidip şeref madalyası verdi.

Amerika ilk istihbaratını verdi, PKK’nın çok gizli karargahlarının yerini gösterdi. Boş, yıkık dökük binaları bombalarken facebook’da teröre hayır “cause”una tıklar kadar sevindik…

Özet olarak baktığımızda ben ortada bir tek tartışılması, üzerine gidilmesi gereken konu görüyorum. Çünkü eminim ki TSK bünyesinde DTP üyesi, Kürt faşisti ve PKK yanlısı kişiler vardır. Bunda bir gariplik yok. Her yerde varlar. Veya bu çocukların haksız yere suçlanmaları ihtimali de garip bir şey değil, çünkü ne ilk ne son olur. Hukuk sistemi böyle bir şey. Ayrıca işin içinde iş olduğu da çok belli. 40 kadar asker düşüyor pusuya, 12 ölü, 15 kadar kurtulan ve 8 tane de silah bırakan asker var.

Kafamıza takmamız ve ciddi şekilde araştırılması gereken olay şudur. İki kişi bile olsalar, nasıl aynı takıma girmeyi başardı bu insanlar? Bunun doğrudan dışarıdan planlanması ve kendi imkanlarıyla gerçekleşmesi çok zor, çok düşük ihtimal. Bunun üzerine gidilmeli diye düşünüyorum.

Ancak bugünkü yazısında çok iyi bir noktaya değiniyor. İşte DTP bu sebeple teröristdir.

Dtp yeni genel başkanı şöyle diyor:
“BULGARİSTAN’da Türklerin hakları verildi, sorun çözüldü.” 

Ertuğrul Özkök de yazısının sonunda, genel başkana hitaben böyle diyor:

 Dağdaki, “Sen ne diyorsun lan” deyip susturacak…

Demek ki neymiş? Hep birlikte tekrarlıyoruz:

PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş. PKK sorunu siyasetle çözülebiliyormuş….