Abdullah Öcalan’a dönük geliştirilen her türlü politikanın Kürt halkına yönelik olduğu, oradaki en ufak onur kırıcı, irade kırıcı uyulamanın Kürtlerin onur ve iradelerini kırmaya yönelik olduğunu hepimiz biliyor ve görüyoruz.

Öyle diyorsan öyledir.. Ben şahsen Öcalan’ı görürsem, onun beni görmeye fırsatı olur mu veya ne kadar süreyle görebilir beni emin değilim. Kürt müdür, Ermeni midir, başka türlü bir puşt mudur, onu da bilmiyorum ama çevremde fazla nefes alamaz, bundan adım gibi eminim.

Peki, biz “Türk”lerin Apo denen sapığa yaptıklarımız Kürt halkına yönelik derken verilmek istenen mesaj, Apo’nun yaptıkları da Kürt halkına maledilebilir gibi bir anlam da taşıyor mu? Hayır benim askerim, hükümetim veya yetkili herhangi bir merciim Apo’ya işkence yapıyorsa eline sağlık, bu kürt halkına da yapılıyor diyorsan (ki diyorsun), sen bütün Kürtler Apo’dur mu diyorsun?

Bu kafanın sonu belli de, ne zaman?

Bence yoktur. Hatta Angola Cumhuriyeti vatandaşları gururlanabilirler bile, “elin taaa Tansu’su kendini bizden hissediyor, ne güzel” diye.

Peki ben demokrasi, insan hakları, medeniyet, özgürlük vs gibi değerler ışığında, ne yapmalıyım? Kendimi Angolalı hissediyorum ya, Angola vatandaşlığına mı başvursam? Bir Angolalı helal süt emmiş kız bulup evlensem mi? Yoksa böyle neden kendimi Angolalı hissediyorum diye yazılar yazıp, kitaplar falan basıp gözlerine mi girmeye çalışsam. Deliriyorum çünkü, illa da Angola.

Tamam buldum. Angola’ya yamuk yapmak bana yakışmaz. Ben gideyim, Angola’nın sınır komşusu Namibya’dan toprak talep edeyim. Namibya bana toprak vermezse, benim gibi kendini Angoralı hisseden bir kaç kişi bulur saldırırım anasını satiyim. Arkamda koskoca Angola var.

Şimdi eğer hala güneyde bir Kürdistan kurulmadığına inanlar varsa, Angola örneğimi, kurulmamış ama etnik varlığını devam ettiren bir grup olarak çevirebilirler. Bir şey değişmez.

Benim sormak istediğim, Namibya benim hakkımda ne düşünür? Kim haklı sizce?

Sebep açık, terör tırmandıkça, ocaklar söndükçe hükümete yükleniyor halk. Çünkü biliyorlar asıl sorumluları. ama halk kim? Amerikan senatosunda, ermeni soykırım tartışmaları sırasında, “Türkiye müttefikimiz, bu karar çıkarsa iyi olmaz” diyenlere karşı şu cümle açıkça kuruldu hatırlatırım; “Türkler bir iki gün konuşup unuturlar”

Neyse efendim, fazla tepki çekmek istemiyorum ama aptal bir milletiz, dillere de destan olduk.

Son dört şehit haberini veriyorum size:

Namaz Dağı’nda kazayla patlayan el bombası ile iki şehit.

Operasyon dönüşü araç kazası sebebiyle bir şehit, 15 yaralı.

Üzerine kaya düşmesi sonucu bir şehit.

Hakkari’de elektrik çarpması sonucu nöbet tutan asker şehit.

Ve bugün, bir uçak kuleye inişe geçtiğini söylüyor, kule onaylıyor. Uçak rotasıyla alaksız bir yerde, bir tepenin ardına düşüyor. Hava temiz, uçağın bakımları tamam.

Yerseniz…

Şimdi malum yazarlar diyecekler ki, bu caydırıcılıktır. Artık Türkiye’nin caydırıcılığı vardır.

1992 yılında Şemdinli’ye saldıran teröristler İran’a kaçtılar. 19 askerimizi öldürdüler, İran’a kaçtılar, İran karakolu teröristlere destek verdi. Teröristleri kovalayan askerlerimiz, havadan vuracaklardı, ama İran’dalar diye vurmadılar. Ve dönemin Cumhurbaşkanı Özal bölgeye gitti. Şu tarihi açıklamayı yaptı; “Ben olsaydım vururdum.”

15 sene sonra, gene bir başbakan, gene şehitler, gene terör ve gene açıklamalar.

Şu saatten sonra Türkiye’nin bölgedeki caydırıcılığı ıssız dağlardaki kurda kuşadır, onlar da kaldıysa. Ama her devrin politikacısı vardır, şehitlerin kanıyla halkı kandıran. “Ben olsaydım vururdum”

Zor vururdun! Kaçan senden kaçıyordu sanki…

Her kitapçıda bulabilirsiniz. Bir çırpıda okunan cinsten. alın, okuyun.

İhaneti Gördüm 

Genelde “köpek” olarak tasvir ettiğim PKK yanlılarına haksızlık etmişim. Uygun bir sıfat bulamıyorum. Dün gece haberlerde seyrederken, kütüklerin üzerinden atlayan, kumlarda yuvarlanan teröristleri, inanın acıdım. İçim parçalandı. Nasıl bir oyunun içindeler, nasıl farkında olamazlar. Vur dediler mi vur, gel dediler mi gel. Biraz köpek gibi geliyor kulağa ama şu fark var; köpek bunların karşılığında kemik alır. ABd bunlarla oynayıp duruyor ama henüz bir şey verdiğini göremedik. Ya da acaba ABD peşmergeleri bulunca vaz mı geçti PKK’dan? O zaman eyvahlar olsun

DTP Kongresi

Demokratik Toplum Partisi bir kongre ile yeni başkanını seçti. Sert çıkışlarıyla ve askerlik yapamaması ile gündeme gelen Nurettin Demirtaş DTP’nin yeni başkanı oldu. Kongrenin en önemli bölümü bana kalırsa DTP’nin özerklik istemesiydi. Böylece “biz ülkeyi bölmek istemiyoruz” diyen DTP’lilere bir cevap vermiş oldu.

Sekiz kaçırılan askeri “almaya” giden DTP’li milletvekillerinden Fatma Kurtulan’ın, PKK’lı terörist Salman Kurtulan’ın karısı olduğu anlaşıldı.

Aynı milletvekili Fatma Kurtulan’ın geçmişte PKK kamplarında silahlı eğitim aldığı ortaya çıktı.

Üç haber de muhattapları tarafından yalanlandı.

Suudi Arabistan Kralı ülkemizi ziyaret etti. Cumhurbaşkanı’nın Ankara’yı toptan hediye etmediği kaldı. Başbakan ve Cumhurbaşkanı bizi arkadan vurmayı kendine hobi edinmiş Kraliyetin ayağına kadar gidip şeref madalyası verdi.

Amerika ilk istihbaratını verdi, PKK’nın çok gizli karargahlarının yerini gösterdi. Boş, yıkık dökük binaları bombalarken facebook’da teröre hayır “cause”una tıklar kadar sevindik…

Ancak bugünkü yazısında çok iyi bir noktaya değiniyor. İşte DTP bu sebeple teröristdir.

Dtp yeni genel başkanı şöyle diyor:
“BULGARİSTAN’da Türklerin hakları verildi, sorun çözüldü.” 

Ertuğrul Özkök de yazısının sonunda, genel başkana hitaben böyle diyor:

 Dağdaki, “Sen ne diyorsun lan” deyip susturacak…

İleti e-postalar facebook’dan sonra azaldı. Günde 15 civarı geliyor. Şu ankete tıklayın terörü durdurun. Siyah giyin. Şu siteye saldırın da ülkemizi aşağılayan videoyu kaldıralım..

Yemezler… Akıllı olun!!!

Üstbeyninizdeki 12 IQ gücündeki hormanları rahatlatırsınız ancak.. 8 evladımız orada, kesiyorsa gözünüz kalkın gidelim, alıp gelelim…